Dieta w profilaktyce i leczeniu sarkopenii wieku podeszłego.

Dieta w profilaktyce i leczeniu sarkopenii wieku podeszłego.

Opracowanie: Magdalena Olborska

Dieta w profilaktyce i leczeniu sarkopenii wieku podeszłego.

Sarkopenia to uogólniona utrata masy oraz siły mięśniowej, postępująca wraz z wiekiem [1]. W profilaktyce i leczeniu sarkopenii dużą rolę odgrywa odżywianie, w tym odpowiednia kaloryczność diety, ilość i rodzaj spożywanego białka w ciągu dnia, podaż witaminy D, spożycie antyoksydantów oraz kwasów tłuszczowych omega-3 [2].

Kaloryczność diety

Często występujące, niedostateczne spożycie kalorii wśród osób w starszym wieku wiąże się nie tylko z utratą tkanki tłuszczowej, ale również masy mięśniowej. W prewencji sarkopenii kaloryczność diety powinna być ustalona indywidualnie i na tyle wysoka, aby nie dopuścić do niedożywienia. [2].

Sarkopenia występuje także u niektórych osób z otyłością, u których współistniejący stan zapalny, insulinooporność i brak aktywności fizycznej przyczyniają się do zaniku tkanki mięśniowej [3].

Spożycie białka

Większe podaż białka w diecie (20-25g w każdym posiłku) wiąże się ze spowolnioną utratą masy mięśniowej. Najlepsze efekty w budowie mięśni daje spożycie białka pochodzenia zwierzęcego, bogatego w aminokwas leucynę, który znajduje się w żółtych serach, tłustych rybach morskich (m.in. makreli, łososiu, śledziu), wołowinie, wieprzowinie, wątróbce) [2,3].

Podaż witaminy D

Niedostateczna podaż witaminy D, powszechne u starszych osób, wpływa na pogorszenie siły i masy mięśniowej. Spożycie witaminy D jest niskie, ponieważ jej źródłem są produkty spożywcze rzadko używane w polskiej kuchni (m.in. tłuste ryby morskie) [2].

Niedobory witaminy D związane są także z występującymi chorobami nerek, wątroby, unikaniem ekspozycji słonecznej oraz upośledzoną syntezę skórną witaminy D. W związku z tym, zarówno w profilaktyce jak i leczeniu sarkopenii, lekarz powinien zalecić jej suplementację [3,4].

Spożycie przeciwutleniaczy i kwasów omega-3

Nasilający się wraz z wiekiem tan zapalny oraz stres oksydacyjny zmniejszają siłę i masę mięśni. Za hamowanie tych zjawisk odpowiadają składniki żywności – kwasy tłuszczowe omega-3 i przeciwutleniacze [2,3].

Przeciwutleniacze zawierają różnorodne warzywa, owoce o ciemnofioletowym zabarwieniu, herbata, kakao, oliwa z oliwek i olej rzepakowy. Źródłem kwasów tłuszczowych omega-3 są zaś tłuste ryby oraz owoce morza (m.in. kraby, krewetki). Rzadka konsumpcja ryb oraz ich wysoka cena skutkuje niskim spożyciem kwasów omega-3 przez osoby starsze, w związku z czym należy rozważyć ich suplementację [2].

Bibliografia:

  1. Santos L, Cyrino E, Antunes M i wsp. Sarcopenia and physical independence in older adults: the independent and synergic role of muscle mass and muscle function. J Cachexia Sarcopenia Muscle 2017; 8 (2): 245–250.
  2. Krzymińska-Siemaszko R, Wieczorowska-Tobis K. Rola żywienia w rozwoju, prewencji i leczeniu sarkopenii. Geriatria 2013; 7: 157-164.
  3. Nowak K, Porażyńska D, Ciesielska N i wsp. Wspomaganie żywieniowe pacjentów geriatrycznych z postępującą sarkopenią. Journal of Education, Health and Sport. 2015; 5 (7): 216-225.
  4. Płudowsk P, Karczmarewicz E, Chlebna-Sokół D i wsp. Witamina D: Rekomendacje dawkowania w populacji osób zdrowych oraz w grupach ryzyka deficytów – wytyczne dla Europy Środkowej 2013 r. Standardy medyczne/Pediatria 2013; T. 10: 573-578.

sit venenatis non elit. nec velit, diam Donec ut tristique mattis